Unutmak..

 

Ve..
Acının yerini hafif bir sızı alır yavaş yavaş,

Sonra giderek hissizleşmeye başlar içinizde bir yerler..

Daha az aklınıza düşmeye başlar "can" dediğiniz o suret..

Daha az hatırlarsınız..

Pişmanlıklar başlar..

Sevginizin yerini derin bir kırgınlık ve
öfke alır..

Ne kadar yorulduğunuzu ve yıprandığınızı farkedersiniz..

Belki nefret bile etmeye başlayabilirsiniz!

İşte!

unutmaya başladınız..!

Duygular böyledir işte..

En aptal yerinizi bilirler..

En hassas, en ıssız yerinizden vururlar,

Sizi en yüksek değerlerinizle sınarlar...


Zaman....

 herşeyin ilacı bu galiba,

saramayacağı yara,

iyileştiremeyeceği  gönül kırgınlığı yok gibi..

en azından hafifletiyor değil mi!

Herşey birgün unutulur diyorlar ya!

evet,

herşey unutulur..

peki ya "ÖZLEM"!

o da geçer mi........!


           PİA