P İ A

Bazen aşk gider.. Günler geçer ardından  ve aylar,  bazen de yıllar.  Bebekler büyür,  insanlar yaşlanır,  insanlar ölür,  eşyalar eskir, evler yıkılır,  kurur ağaçlar, sokakların adı değişir. Anılar belleğin acımasızlığına teslim olur.Sevilen unutur..  Seven yanar.. Bazen aşk gider  ve hayatta gider onun peşinden. sen terk edildiğin yerde öylece kalakalırsın.Bir sabah uyanırsın ki, gözünü açtığın ömür senin ömrün değildir. Aynada tek parça görünen bedenin,aslında içinde lime limedir. Nefes diye içine çektiğin,ciğerlerinde parçalanmış aşkının cam kırıklarıdır. Her sabah ölmeyip,neden uyandığına lanet edersin. Bazen aşk gider. Önünde bir kadeh rakı, küllükte bir ölüm dolusu izmarit,öylece bakakalırsın arkasından. Kulağin hiç çalmayacak olan telefondadır. Zaman dursun saatler geçmesin istersin. tanrım  n'olur gerçek olmasın, n'olur güneş doğmadan geri dönsün,teninde başka bir tenin kokusunu getirse bile dönsün yeter k...

                                                                Ben aşağı mahallenin haylaz çocuğuyum. Daha kendi çıkmazlarımı yeni yeni öğrenirken, senin sokaklarında kayboldum. Hayatımda ilk defa bildiğim sokaklarda bilmediğim bir şey buldum . Aslında aşkı bulmak yoktur, içine düşmek vardır. Bu yüzden bu kadar yara bere. Bu yüzden bu kadar derin kalbime aldığım son darbe..                         Herşey sana çıkıyor.Senin yolun birtek sana gider, benim yolum yalnız senden geçer. Sen bencil, ben sencil. Kusura bakma! ilk defa tanışıyorum aşkla.İster kendini başıma taç et, ister canıma tak et. Ve beni unutana kadar hatırla. Ona öyle denmezmiydi yoksa?  Öyle afili sözler bilmem ben. Aşağı ma...