Ben aşağı mahallenin haylaz çocuğuyum. Daha kendi çıkmazlarımı yeni yeni öğrenirken, senin sokaklarında kayboldum. Hayatımda ilk defa bildiğim sokaklarda bilmediğim bir şey buldum. Aslında aşkı bulmak yoktur, içine düşmek vardır. Bu yüzden bu kadar yara bere. Bu yüzden bu kadar derin kalbime aldığım son darbe..
Herşey sana çıkıyor.Senin yolun birtek sana gider, benim yolum yalnız senden geçer. Sen bencil, ben sencil. Kusura bakma! ilk defa tanışıyorum aşkla.İster kendini başıma taç et, ister canıma tak et. Ve beni unutana kadar hatırla. Ona öyle denmezmiydi yoksa? Öyle afili sözler bilmem ben. Aşağı mahallenin haylaz çocuğuyum işte. Ama sende bilemezsin gülüşün bende kaç bahar eder. Cahilliğimi hoşgör; kanat çırpmayı bilmeyen kuş, koşmayı uçmak zanneder.
Biliyormusun ben ne acılar öptüm seni ararken? Meğer doğru insanı yanlış yerlerde aramışım bunca zaman . İşte sonunda çıktın karşıma.
Şeker gibiyimdir ha! Başkalarına mutluluk vermek uğruna erir giderim. Zerre gocunmam bundan. Sevmeyen ne demek istediğimi bilemez.
Vallahi billahi kimse senin uğruna benden güzel ölemez...
BUKRE
Kahraman Tazeoğlu
... İki güne okuduğum bir kitaptı ve ben duyguları bu kadar güzel anlatan bir kitap hiç okumamıştım..
Değerli arkadaşım hediyen için çok teşekkür ederim..
Yorumlar
Yorum Gönder