Ömrümüzden bir bahar daha!
Uzun zamandır yazamadığım bir boşluğun içindeyim.Paylaşılacak konular olmadığından değil tabi ki, içimden gelmediğinden!! bilemediğim bir nedenden ruhumun bile sustuğunu farkettim. Kalbimin eski heyecanla atmadığını ve "kendimle" başbaşa olmak istediğimi anladım. İnsanın zaman zaman kendi ile kalması ve iç sesini dinlemesi ruhun şarj edilmesi gibi sanki.. ama biraz da ketumlaşması anlamında geliyor. Karşımızda ki kırılmasın diye cümleleri seçerek kullandığınız olmuştur muhakkak! tıpkı bunun gibi. Yazmaya ara vermek sarhoşluktan ayılmak gibi :)..
Son zamanlarda yaşanan siyasi, sosyal ve kültürel karmaşanın ben de yarattığı travma ve güvensizlik hissinden bahsedeyim diye düşündüm ama durum o kadar umutsuz ki!! kendimi çok ürkütücü bir korku filminin içinde hissediyorum..Bir kabusun içindeyim, uyanınca herşey rüyaymış diyeceğim ve herşey gül bahçesine dönecek! (-miş) .. Kaç kişi okur bilemem! ama lütfen toplum olarak ayrımcı olmayalım .Hepimiz bu vatanın çocuklarıyız. Bütünüz ve biz böyle varız. İnsan olmanın gereği her canlıya saygıyı gerektirir. Sağ, sol, orta diye bir şey olabir mi! En önemlisi iyi bir insan olabilmek..
Sevgi, saygı ve anlayış parayla değildir arkadaşlar. Güzel yürekli insanların da çoğunlukta olduğunu düşünmek istiyorum. Bize bizden fayda var unutmayalım. Birbirimizin haklarına saygı gösterelim.....
Mesleği ne olursa olsun!
Ne sağcı,
ne solcu,
ne doğulu,
ne batılı ..
Hepimiz ekmekçiyiz arkadaşlar..
Sevgi en yumuşak yastığınız olsun....
PİA
Yorumlar
Yorum Gönder