Anladım ki;
Ne istediğini bilmeyen insanlar "dipsiz kuyu" gibiler.
Ne yaparsanız yapın sonunu göremiyorsunuz..
Kendine çekiyor!
ne kadar uğraşsanız da bir türlü içinden çıkamıyorsunuz..
Gönül defterimde olmayan bir pişmanlık türküsü var şimdi gönlümde,
bir bedel gerekiyordu belki,
Öderim biter dediğim gönül borcum..
Kader ne söylerse "o" oluyormuş işte!
En derin yara izleri hep en çok sevdiklerimizden armağanmış............
PİA
Bu şehir ve yollarını çeviren bu sokak lambaları arasında ölümümü dileyerek yürüyorum. Her gecenin ve bu eşyaların bir anlamı var ve hepsi nefes almamı zorlaştırıyor. Bir elimde sigaramla, kravatı gevşetip saçlarımı arkaya doğru itiyorum. Başım dönüyor ve sevdiğim kadınlar geliyor aklıma. Sokak lambalarının gözümü aldığı anlarında, yolların uzadığını ve bütün hayatımın en güzel yıllarında kaybettiğim sevdiklerim canlanıyor gözümde.
Cengiz Orhan

Yorumlar
Yorum Gönder