Ana içeriğe atla

Bir gün...
















Yeni bir gün!

Her günki gibi bir gün..

Güneşin doğuşu,rüzgarın esmesi aynı..

Kurulan cümleler,mimikler,gözlerdeki bakış,hep aynı günaydın..
Gülümsemeler,
hüznün yüzüne vurduğu insanlar..
Yorgun simalar..
Sohbetler..
Katı kalpler hiç değişmiyor..

Hep aynı merhabalar!!

Dilimize değen aynı tatlar..

Benzer sevgisizlikler,
Yarım büyümüş insanlar,
Sevgi dolu bir bakışın,sıcak bir elin huzuruna varamamış,
hayatı başından kaçırmış ruhsuzlar da aynı!

Duygularımız;

sevgi,aşk,nefret,hüzün,acı
Sorsanız! herkes aşağı yukarı aynı anlamları ifade edecektir..

Velhasıl!
Hayat aynı rutin halini hiçkimse için değiştirmiyor..

Doğuyoruz,bir müddet yaşıyoruz,ölüyoruz..

Sabah,öğle,akşam gibi..

yani,

HAYAT bir günden ibaret..

Oldukça uzuuuuuun bir gün...

Bu sebeple,
olumsuz hissetmemize neden olan her tür durumdan uzaklaşmamız gerek diye düşünüyorum..
               Canımız gibi sevsek bile..

                                                         PİA


Bilmeyen birine sevmeyi öğretemezsiniz,
                                           herkes kalbi kadar  sever.....................................pia



















Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

"Hayat" diyoruz,yaşamaya devam ediyoruz. Onca kırıklık,onca acı,onca hüzün.. yaralarımıza üfleye üfleye"bir şey yok"diyoruz; en çok kendimizi kandırıyoruz.. çok şey var aslında, üflemeyi bırakıp konuşmaya başlarsam bir daha asla susmayabilirim; öyle çok ki kan kaybım, o kadar büyük ki kendime olan yalanım "hayat" diyorum, susuyorum; nefesim lazım çünkü bana, şimdilik yaralarımı üflüyorum..."

Bazen Bir İnsan  İçin, Şehir Seversin... Bazen Bir İnsan İçin, bir Şehirden Vazgeçersin..

Deniz değil ki yüreğim öfkesini kıyılara vursun..

Dört mum ..  Dört mum yavaşca yanıyordu. Ortam çok yumuşaktı ve konuştukları duyuluyordu. İlki söyledi: ‘’ ben barışım!" Artık kimse benim yanık kalmamı sağlamıyor, sanıyorum söneceğim. " Alevi hızla azaldı ve bütünüyle söndü. İkincisi söyledi: ‘’ ben inancım!" neredeyse herkez benim artık gerekli olmadığımı düşünüyor o nedenle daha fazla yanık kalmama hiç gerek yok’’ Konuşmayı bitirdiği zaman, bir rüzgar hafifçe esti ve onu söndürdü. Üzgünce üçüncü mum sırası gelince konuştu: ” ben sevgiyim!" yanık kalmak için artık gücüm kalmadı. İnsanlar beni bir kenara bıraktı ve önemimi anlamadı. Kendilerine en yakın olanları bile sevmeyi unuttular " Ve hiç zaman yitirmeden söndü. Ansızın... Bir çocuk odaya girer ve üç mumun yanmadığını görür ”neden yanmıyorsunuz sizin sonuna kadar yanmanız gerekir " Bunu söyleyerek, çocuk ağlamaya başlar. Ardından dördüncü mum söyler: ”korkma ben hala yanıkken di...

Konfüçyüs'ün dediği gibi ‘Eğer ağaca çıkmak istiyorsanız, yıldızlara çıkmaya niyet edin, başarırsınız.