Ana içeriğe atla

Bir zamanlar..!



Eveeeet!

Sitelerden birisinde gördüğüm bir resim,
Şahsi fikrim, çokta anlamlı..
amaa
konumuz bu değil!

Asıl kafama takılan ve düşündürücü olan altına yazılmış yorumlardı;

Bir göz atalım mı..!

A şahıs; Kadınları kırmayın "LAAAN"

B şahıs; Kadınların ki kalpte bizim ki "SU MOTORUMU"! (şüpheci tip)

C şahıs; Bak kadınları kırmayın "KALBİMİ KIRARSINIZ" (kalbi de varmış!)

D şahıs; Sadece saçını değil "KAFASINI DA KIRACAKSIN" (kazma)

E şahıs; Öküzlük etmeyiin oluuum (aslında bir yorumu yok ama birşeyler yazayım beni de görsünler)

F şahıs; Hihihihi (malum bu yorumu yazan bir bayan! )

G şahıs; Bir bulsam bilirim ben "NERESİNİ KIRACAĞIMI" (iyi şanslar!)

Neler oluyor bize..?

Güzel duygularımızı nasıl unuttuk..?

Kültürümüz kültürümüz diye yerlere göklere sığdıramayız..
Bilmediğin kültürün neresindesin?

Sosyal kültürle ilgili hiç mi! birşey okumadın,

Hadi okumadın!
Bir büyüğünede mi sormadın...?
 Kulağın hiç mi bir şeyler işitmedi..?

Nasıl canlılar olduk? 
Yada,
Artık "canlı" mıyız?

Sadece şunu söyleyebilirim;

BİR ZAMANLAR KADIN OLMAK GÜZELDİ! :(

                  PİA

























Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

"Hayat" diyoruz,yaşamaya devam ediyoruz. Onca kırıklık,onca acı,onca hüzün.. yaralarımıza üfleye üfleye"bir şey yok"diyoruz; en çok kendimizi kandırıyoruz.. çok şey var aslında, üflemeyi bırakıp konuşmaya başlarsam bir daha asla susmayabilirim; öyle çok ki kan kaybım, o kadar büyük ki kendime olan yalanım "hayat" diyorum, susuyorum; nefesim lazım çünkü bana, şimdilik yaralarımı üflüyorum..."

Bazen Bir İnsan  İçin, Şehir Seversin... Bazen Bir İnsan İçin, bir Şehirden Vazgeçersin..

Deniz değil ki yüreğim öfkesini kıyılara vursun..

Dört mum ..  Dört mum yavaşca yanıyordu. Ortam çok yumuşaktı ve konuştukları duyuluyordu. İlki söyledi: ‘’ ben barışım!" Artık kimse benim yanık kalmamı sağlamıyor, sanıyorum söneceğim. " Alevi hızla azaldı ve bütünüyle söndü. İkincisi söyledi: ‘’ ben inancım!" neredeyse herkez benim artık gerekli olmadığımı düşünüyor o nedenle daha fazla yanık kalmama hiç gerek yok’’ Konuşmayı bitirdiği zaman, bir rüzgar hafifçe esti ve onu söndürdü. Üzgünce üçüncü mum sırası gelince konuştu: ” ben sevgiyim!" yanık kalmak için artık gücüm kalmadı. İnsanlar beni bir kenara bıraktı ve önemimi anlamadı. Kendilerine en yakın olanları bile sevmeyi unuttular " Ve hiç zaman yitirmeden söndü. Ansızın... Bir çocuk odaya girer ve üç mumun yanmadığını görür ”neden yanmıyorsunuz sizin sonuna kadar yanmanız gerekir " Bunu söyleyerek, çocuk ağlamaya başlar. Ardından dördüncü mum söyler: ”korkma ben hala yanıkken di...

Konfüçyüs'ün dediği gibi ‘Eğer ağaca çıkmak istiyorsanız, yıldızlara çıkmaya niyet edin, başarırsınız.