Bir boşluksun şimdi hayatımda, sen, bir parçamdın sanki.... Şimdi, nefes alamıyor,yutkunamıyor gibiyim.. Dünya üzerindeki herşey bu kadar anlamını yitirebilirmiydi! Ne çok severdim çiçekleri, yıldızları,yağmuru,gökyüzünü.. Hiçbiri anlamlı gelmiyor şimdi.. Kendinden bile kaçmak ister mi insan! istermiş..! Görüpte üzülmemek için bakamadığım yerler, önce aşkım diye kayıtlayıp, sonra gizli dosya diye ücralara sakladığım dosyalarım bile olurmuş!!! keşkelerim,iyikilerim,sabrım,sükunetim,dayanma gücüm,soluğum, beklemelerim,eksilerim artılarım,gülen gözlerim,ağlayan kalbimmişsin.. Anlıyorum ki, sevdiğinin, bir başkasının elini tutup,bir başkasının gözlerine bakması değil kalbi kıran.. Son sözlerin buzdan bir kayaya benzemesi belki de! kapıları sertçe insanın yüzüne kapatan, dönüş yollarını tıkayan, belki bir gün karşılaştığınızda sıcak bir bakış ve gülümsemesini yüzünde donduracak olan, gerçek anlamda kaybettiren, bazıları için menfaatle...