Ana içeriğe atla

Bu ilk korku içimi saran, sarmalayan, düşündüren, üşüten belirsiz bir kavram. İçimi tüm içtenliğimden çıkartan ve beni kendi anlamsızlığı içine çekmeye çalışan… Bu ilk korku içime düşen, düşeni kendi bünyesi gibi benimseyen … Saran … Sarmalayan … Bu ilk korku beni anlamsızlaştırma savaşında çetin bir mücadele veren ve belirsiz aşamaları göremeyecek olmamı sağlayan … Bu çetin savas beni benden çıkartan … Bu bir ilk … İlk korku bu … Mücadelesi seninle başlayan … Bu ilk savaş sensiz geçecek olanın yaşam mücadelesi … Bu ilk senden kopan an … ve "bu" ben de bir ilk … Çünkü bu bende ilk korku …İlk "AŞK"
























Ne yaşanmışsa unutmalı,
 "önsöz"ünden başlamalı yeniden hayat romanına..
Yeni karakterler,
yeni anlamlar eklemeli konusuna..
Sevmeyi bilmeli her sayfası,
Ve
Sonu da güzel bitsin ki!
Yeniden... yeniden... okusun her güzel yürek..
Hep sıcak eller dokunsun,
hiç yer olmasın kötülüklere .....................................

                    pia  



 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

"Hayat" diyoruz,yaşamaya devam ediyoruz. Onca kırıklık,onca acı,onca hüzün.. yaralarımıza üfleye üfleye"bir şey yok"diyoruz; en çok kendimizi kandırıyoruz.. çok şey var aslında, üflemeyi bırakıp konuşmaya başlarsam bir daha asla susmayabilirim; öyle çok ki kan kaybım, o kadar büyük ki kendime olan yalanım "hayat" diyorum, susuyorum; nefesim lazım çünkü bana, şimdilik yaralarımı üflüyorum..."

Bazen Bir İnsan  İçin, Şehir Seversin... Bazen Bir İnsan İçin, bir Şehirden Vazgeçersin..

Deniz değil ki yüreğim öfkesini kıyılara vursun..

Dört mum ..  Dört mum yavaşca yanıyordu. Ortam çok yumuşaktı ve konuştukları duyuluyordu. İlki söyledi: ‘’ ben barışım!" Artık kimse benim yanık kalmamı sağlamıyor, sanıyorum söneceğim. " Alevi hızla azaldı ve bütünüyle söndü. İkincisi söyledi: ‘’ ben inancım!" neredeyse herkez benim artık gerekli olmadığımı düşünüyor o nedenle daha fazla yanık kalmama hiç gerek yok’’ Konuşmayı bitirdiği zaman, bir rüzgar hafifçe esti ve onu söndürdü. Üzgünce üçüncü mum sırası gelince konuştu: ” ben sevgiyim!" yanık kalmak için artık gücüm kalmadı. İnsanlar beni bir kenara bıraktı ve önemimi anlamadı. Kendilerine en yakın olanları bile sevmeyi unuttular " Ve hiç zaman yitirmeden söndü. Ansızın... Bir çocuk odaya girer ve üç mumun yanmadığını görür ”neden yanmıyorsunuz sizin sonuna kadar yanmanız gerekir " Bunu söyleyerek, çocuk ağlamaya başlar. Ardından dördüncü mum söyler: ”korkma ben hala yanıkken di...

Konfüçyüs'ün dediği gibi ‘Eğer ağaca çıkmak istiyorsanız, yıldızlara çıkmaya niyet edin, başarırsınız.